Program Szczepień Ochronnych (PSO) dzieli szczepienia na obowiązkowe, finansowane ze środków publicznych, oraz zalecane, które zwykle są odpłatne. Terminy zależą od wieku, stanu zdrowia i historii szczepień, dlatego indywidualny schemat zawsze potwierdza lekarz POZ.

Obowiązkowe szczepienia dzieci według wieku

PSO jest ogłaszany co roku przez Głównego Inspektora Sanitarnego i publikowany w oficjalnych materiałach Ministerstwa Zdrowia. Poniższe zestawienie pokazuje typowy kalendarz szczepień powszechnych. Dokładny termin może zostać zmieniony, gdy dziecko chorowało, ma przeciwwskazania czasowe albo realizuje szczepienia wyrównawcze.

Wiek Szczepienie obowiązkowe
1. doba życia WZW typu B – pierwsza dawka, gruźlica
2. miesiąc życia Błonica, tężec i krztusiec – pierwsza dawka, Hib – pierwsza dawka, pneumokoki – pierwsza dawka, WZW typu B – druga dawka
4. miesiąc życia Błonica, tężec i krztusiec – druga dawka, Hib – druga dawka, polio – pierwsza dawka, pneumokoki – druga dawka
5.–6. miesiąc życia Błonica, tężec i krztusiec – trzecia dawka, Hib – trzecia dawka, polio – druga dawka
7. miesiąc życia WZW typu B – trzecia dawka
13.–15. miesiąc życia Odra, świnka i różyczka – pierwsza dawka, pneumokoki – trzecia dawka
16.–18. miesiąc życia Błonica, tężec i krztusiec – czwarta dawka, Hib – czwarta dawka, polio – trzecia dawka
6. rok życia Błonica, tężec i krztusiec – pierwsza dawka przypominająca, polio – dawka przypominająca, odra, świnka i różyczka – dawka przypominająca
14. rok życia Błonica, tężec i krztusiec – druga dawka przypominająca
19. rok życia Błonica, tężec i krztusiec – dawka przypominająca zgodnie z aktualnym PSO

Szczepienie przeciw rotawirusom jest podawane doustnie i ma określone ograniczenia wiekowe. Liczba dawek zależy od preparatu, a pierwszą dawkę trzeba rozpocząć odpowiednio wcześnie. Szczegóły ustala lekarz lub osoba kwalifikująca do szczepienia.

Niektóre szczepienia są obowiązkowe także u dzieci z określonymi chorobami lub narażeniem na zakażenie. Dotyczy to między innymi pneumokoków, ospy wietrznej i WZW typu B. W tych sytuacjach zakres oraz termin szczepień wynikają z indywidualnych wskazań.

Szczepionki 5w1 i 6w1 – czym się różnią?

Szczepionki skojarzone łączą ochronę przed kilkoma chorobami w jednym preparacie. Są zwykle odpłatne, ale ograniczają liczbę wkłuć w pierwszych latach życia. Nie zmieniają potrzeby realizacji całego schematu, lecz zastępują kilka oddzielnych preparatów.

Najważniejsze różnice między tymi rozwiązaniami są następujące:

  • Szczepionka 5w1 chroni przed błonicą, tężcem, krztuścem, polio i zakażeniami Hib.
  • Szczepionka 6w1 obejmuje ten sam zakres oraz ochronę przeciw WZW typu B.
  • Przy schemacie 5w1 dziecko może otrzymać około 12 zastrzyków w ciągu pierwszych dwóch lat zamiast większej liczby wkłuć przy szczepieniach rozdzielonych.
  • Przy schemacie 6w1 liczba zastrzyków może być jeszcze mniejsza, ponieważ preparat obejmuje także WZW typu B.

Wybór preparatu zależy od dostępności, historii szczepień, wieku dziecka i decyzji rodziców po konsultacji z lekarzem. Szczepionka DTP chroni przed błonicą, tężcem i krztuścem, a MMR przed odrą, świnką i różyczką.

Szczepienia zalecane według wieku

Szczepienia zalecane uzupełniają ochronę przewidzianą w części obowiązkowej. Ich finansowanie zależy od konkretnego szczepienia, wieku i aktualnego programu. Nie należy zakładać, że wszystkie są odpłatne. Przykładem jest szczepienie przeciw HPV, które w określonej grupie wieku jest oferowane bezpłatnie w ramach programu publicznego. Aktualne zasady trzeba sprawdzić w placówce lub na stronach administracji publicznej.

Grupa wiekowa Szczepienia zalecane Uwagi
Niemowlęta Rotawirusy, meningokoki Terminy i liczba dawek zależą od preparatu oraz wieku rozpoczęcia szczepienia
Małe dzieci Ospa wietrzna, meningokoki, grypa Ospa wietrzna wymaga dwóch dawek w schemacie określonym przez lekarza
Dzieci i młodzież HPV, grypa, KZM HPV jest objęte bezpłatnym programem dla określonej grupy dzieci i młodzieży
Dzieci oraz dorośli narażeni na ukąszenia kleszczy Kleszczowe zapalenie mózgu Schemat obejmuje dawki podstawowe i przypominające
Dzieci i dorośli podróżujący WZW typu A i inne szczepienia podróżne Zakres zależy od kierunku podróży i warunków pobytu

Szczepienia dorosłych i dawki przypominające

Ochrona uzyskana w dzieciństwie nie zawsze utrzymuje się przez całe życie. Dorośli powinni sprawdzić, czy otrzymali pełny cykl szczepień oraz czy potrzebują dawek przypominających. Dotyczy to szczególnie błonicy, tężca i krztuśca.

Ważne: dawki przypominające przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi są zwykle planowane co 10 lat, ale ostateczny schemat zależy od wcześniejszych szczepień i aktualnych zaleceń.

Grupa Najczęściej rozważane szczepienia Kiedy skonsultować termin?
Wszyscy dorośli Błonica, tężec i krztusiec, grypa, COVID-19, WZW typu B u osób nieuodpornionych Przy braku dokumentacji lub niepełnym cyklu szczepień
Osoby starsze Grypa, pneumokoki, półpasiec, RSV zgodnie z aktualnymi zaleceniami Przy chorobach przewlekłych lub obniżonej odporności
Osoby narażone zawodowo WZW typu B i inne szczepienia zależne od rodzaju pracy Przed rozpoczęciem nauki lub pracy medycznej
Osoby często przebywające w lesie Kleszczowe zapalenie mózgu Przed sezonem zwiększonej aktywności kleszczy

Szczepienia dorosłych mogą chronić także osoby z najbliższego otoczenia, które nie mogą zostać zaszczepione z powodów medycznych lub są zbyt małe na określone szczepienie. Takie postępowanie nazywa się strategią kokonu.

Jak ustalić indywidualny kalendarz szczepień?

W razie opóźnienia dawki nie należy samodzielnie rozpoczynać całego cyklu od początku. Lekarz POZ sprawdzi książeczkę szczepień, dokumentację medyczną i przeciwwskazania, a następnie ustali schemat uzupełniający. Kalendarz PSO może być aktualizowany, dlatego przy weryfikowaniu terminów korzystaj z komunikatów na gov.pl oraz informacji publikowanych przez szczepienia.info.

Na wizytę warto zabrać książeczkę szczepień i informacje o przebytych chorobach, alergiach, leczeniu oraz wcześniejszych reakcjach po szczepieniu. Ostateczną kwalifikację i termin podania każdej dawki przeprowadza lekarz.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.