Nerwica lękowa – 10 kroków do zdrowia

Zaburzenia lękowe dotykają coraz większą część społeczeństwa. Według statystyk na nerwicę lękową cierpi dziś kilka milionów Polaków. Jest to choroba, która może dotykać zarówno dorosłych jak i młodzież w wieku szkolnym. Częściej dotyka ona kobiet niż mężczyzn. Nerwica utrudnia codzienne funkcjonowanie, a jej objawy są niejednoznaczne, przez co nie jest łatwa do zdiagnozowania.

Objawy nerwicy lękowej

Podstawowym objawem zaburzeń lękowych jest częste odczuwanie silnego stresu i niepokoju. Może on pojawić się w codziennych sytuacjach i zaburzać normalne funkcjonowanie, negatywnie wpływając na życie zawodowe, rodzinne czy szkolne. Do częstych objawów nerwicy lękowej należą:

– nieuzasadnione poczucie zagrożenia

– nerwobóle: bóle głowy, brzucha, mięśni lub serca

– drżenie rąk lub głosu

brak apetytu

– natręctwa i gonitwa myśli

– liczne fobie

– ataki paniki

– palpitacje serca

– jąkanie się

– izolowanie się od ludzi

– brak pewności siebie

– problemy z odczuwaniem przyjemności

– rozdrażnienie i poirytowanie

bezsenność w nocy i zmęczenie w ciągu dnia

– nadmierna wrażliwość na krytykę

– płaczliwość

– problemy z koncentracją

Przebieg choroby i objawy mają charakter indywidualny w zależności od nasilenia i źródła lęku. Niemal wszystkie powyższe objawy są niejednoznaczne i mogą towarzyszyć wielu innym schorzeniom. Warto zatem skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć obecność innych chorób.

Nerwica – jakie są jej przyczyny?

Przyczyny nerwicy mogą mieć zróżnicowane podłoże. Często są to zaburzenia hormonalne wywołane chorobą nadnerczy, przysadki mózgowej lub tarczycy. Nerwowość i lęk mogą być także spowodowane innymi czynnikami, np. nieodpowiednim trybem życia lub konfliktami emocjonalnymi. Wśród głównych przyczyn występowania zaburzeń lękowych wymienia się:

– brak odpowiedniej ilości snu lub zbyt późne chodzenie spać

– niezdrowa dieta: nadmiar słodyczy lub kofeiny

– używki: papierosy, alkohol, narkotyki

– choroby przewlekłe lub nowotwory

– predyspozycje genetyczne

– brak opieki ze strony rodziców lub nadopiekuńczość

– konflikty w rodzinie lub związku

– zbyt wysokie oczekiwania rodziców, nauczycieli lub pracodawcy

– trauma z dzieciństwa

– śmierć bliskiej osoby, wypadek

– długotrwały stres, problemy w życiu osobistym i zawodowym

– trudna sytuacja materialna

– doświadczanie przemocy fizycznej lub psychicznej

Nerwica – jak leczyć?

Nerwica jest zaburzeniem trudnym do wyleczenia, a postępy w leczeniu zależą w głównej mierze od woli pacjenta. Po wykluczeniu obecności chorób fizycznych, należy przede wszystkim zmienić swój tryb życia i odżywiania. Oto najważniejsze zasady, jakich należy przestrzegać:

1. Odpowiednia higiena snu

Odpowiednia ilość i jakość snu pełni kluczową rolę w zachowaniu zdrowia fizycznego i psychicznego. Należy kłaść się spać przed północą i wstawać rano zawsze o tej samej porze. Aby się wysypiać, należy spać od 7 do 9 godzin dziennie. Osoby kładące się późno spać i nie wysypiające się znacznie częściej cierpią na zaburzenia natury psychicznej.

2. Zdrowa dieta

Osoby cierpiące na nerwicę powinny wykluczyć ze swojej diety przede wszystkim słodycze i kofeinę, bowiem spożywanie ich znacznie nasila objawy nerwicy. Przy zaburzeniach emocjonalnych niezwykle ważne jest dostarczanie organizmowi odpowiednich składników odżywczych. Najważniejsze dla zachowania równowagi psychicznej są następujące witaminy i minerały:

– B1 (tiamina) – występuje w produktach pełnoziarnistych, kaszy, nasionach, ziarnach, mięsie oraz drożdżach.

– B2 – nabiał, kefir, soja, tłuste ryby, natka pietruszki i selera

B12 – mięso, ryby, jaja, przetwory mleczne

– D3 – słońce, węgorz, łosoś, śledź, makrela, jajka, mleko, ser

Magnez – kąpiel w olejku magnezowym, banany, soczewica, orzechy włoskie

– B6 – wątróbka, soja, awokado, szpinak

3. Rezygnacja z używek

Przy jakichkolwiek zaburzeniach psychicznych konieczne jest całkowite odstawienie papierosów i alkoholu. Podnoszą one ciśnienie i powodują nerwowość. Dodatkowo utrudniają wchłanialność składników odżywczych.

4. Relaks i ćwiczenia oddechowe

Dla zachowania równowagi emocjonalnej należy poświęcić co najmniej godzinę dziennie na relaks i odpoczynek. Odpowiednie ćwiczenia relaksacyjno-oddechowe pomogą ukoić zszargane nerwy i dadzą nam większą kontrolę w sytuacjach stresowych. Dobrym rozwiązaniem może okazać się uprawianie jogi. Łączy ona zarówno ćwiczenia oddechowe oraz rozciągające.

5. Sport

Aktywność fizyczna poprawia krążenie krwi, dotlenia mózg i ułatwia zasypianie. Ponadto poprawia pracę serca, które w okresie odczuwania dużego stresu jest bardzo obciążone. Osoby wykonujące pracę umysłową powinny przez co najmniej 30 minut dziennie uprawiać sport. Może to być bieganie, pływanie, ćwiczenia rozciągające, aerobik, gry zespołowe lub wspinaczka ściankowa.

6. Medytacja

Medytacja polega na zwiększeniu kontroli nad swoimi myślami w celu oczyszczenia umysłu. W dzisiejszych czasach jest często wykorzystywana w celach terapeutycznych w leczeniu nadciśnienia, depresji oraz zaburzeń lękowych. Pozwala się odprężyć i pozbyć natrętnych myśli.

7. Psychoterapia

Zaburzenia nerwicowe często wynikają z wewnętrznych konfliktów i traum, z których nawet nie zdajemy sobie sprawy. Psychoterapia pomoże odnaleźć źródło lęków i wewnętrznych sprzeczności, które zaburzają naszą równowagę psychiczną.

Jednocześnie psychoterapia polega na poruszaniu niekiedy bardzo delikatnych problemów i wspomnień z naszego życia. Warto zatem rozmawiać z osobą kompetentną, której będziemy w stanie zaufać i przy której możemy czuć się komfortowo. Jeżeli psychoterapia powoduje u nas dodatkowy stres, czujemy się oceniani lub krytykowani, należy wtedy poszukać innego specjalisty.

8. Rozmowa z bliskimi

Osoby cierpiące na zaburzenia lękowe bardzo często zamykają się w sobie i ukrywają swoje emocje. Czują, że zostaną niezrozumiani przez swoich bliskich i boją się krytyki. Skrywanie swoich emocji potęguje jedynie negatywne myśli, które z czasem zaczynają wymykać się spod kontroli. Warto mówić najbliższym osobom o swoich uczuciach. Jeżeli rozmawianie o naszych problemach jest dla nas stresujące, zawsze możemy wyrazić skrywane uczucia w formie listu.

9. Samokontrola

Zaburzenia lękowe opierają się w głównej mierze na obsesyjnych, negatywnych myślach, które wywołują silny lęk, fobię lub ataki paniki. Przy nerwicy lękowej ciężko jest się kontrolować, zwłaszcza kiedy stresujące bodźce wywołują także reakcje fizyczne, np. drżenie rąk lub zaburzenia mowy i równowagi.

Należy za wszelką cenę starać się gromadzić pozytywne myśli na swój temat i na temat otoczenia. Jeżeli mamy skłonności do perfekcjonizmu, samokrytyki lub krytyki innych, warto nad tym popracować. Negatywna energia wysłana w kierunku innych osób wraca do nas ze zdwojoną siłą.

10. Zmiana otoczenia

Niekiedy głównym czynnikiem wywołującym silny stres mogą być problemy w pracy oraz przemoc doświadczana w szkole lub w domu. Jeżeli tylko mamy taką możliwość, warto zmienić otoczenie lub odciąć się od toksycznych osób, które odbierają nam wiarę w siebie i mają na nas negatywny wpływ.

Jeżeli doświadczamy przemocy domowej, należy zgłosić problem na policję, poinformować wychowawcę szkolnego lub poprosić o pomoc znajomych. Można także zadzwonić na telefon zaufania, gdzie zostaniemy wysłuchani i poinstruowani co robić w przypadku doświadczania przemocy w domu, szkole lub pracy.

Nerwica lękowa jest chorobą trudną do wyleczenia. Najważniejsze w dążeniu do poprawy stanu zdrowia pacjenta są jego silna wolna i konsekwentność w dążeniu do zmiany stylu życia i odżywiania. Nie należy się zniechęcać lub odkładać leczenia na później. Życie w ciągłym stresie prędzej czy później odbije się na naszym zdrowiu fizycznym, życiu rodzinnym czy zawodowym.

Nasze lęki i problemy emocjonalne nie pozostają obojętne naszym dzieciom, partnerom czy przyjaciołom. Warto zadbać o siebie, aby móc żyć pełnią życia i dzielić naszą radość z innymi. Jeżeli chcesz wiedzieć jak prowadzić zdrowy tryb życia i odżywiania, koniecznie czytaj magazyn „Dr Medicus”. Zadbaj o zdrowie swoje i swoich najbliższych.